Wat is PGD?

Voor wie?

PGD wordt toegepast bij paren die een sterk verhoogd risico hebben op het krijgen van een kind met een ernstige genetische aandoening of een hoog risico op verlies van de zwangerschap wegens een chromosomale afwijking. Voor een aantal aandoeningen is PGD al eerder toegepast.

Door de afdeling Klinische Genetica van het Maastricht UMC+ worden de erfelijkheidsaspecten beoordeeld. Vervolgens worden alle indicaties besproken in de werkgroep PGD van het MUMC+. Als er PGD gevraagd wordt voor een nieuwe indicatie, moet de vraag ook voorgelegd worden aan de landelijke indicatiecommissie PGD. Uiteraard moet het ook technisch mogelijk zijn om de betreffende aandoening in embryo's te onderzoeken.

Paren die in aanmerking willen komen voor IVF/PGD dienen ook aan de voorwaarden voor IVF te voldoen. Als de vrouw 41 jaar of ouder is, komt het paar niet meer in aanmerking voor PGD in Nederland. Bij een leeftijd tussen de 40 en 41 jaar wordt individueel beoordeeld of IVF/PGD mogelijk is. Bij overgewicht van de vrouw (BMI van maximaal 35) wordt geen PGD gedaan. Door de gynaecologen of artsen van het IVF-team wordt verder onderzocht of het paar geschikt is voor IVF. Dit laatste wordt onder andere beoordeeld aan de hand van hormoononderzoek bij de vrouw en zaadonderzoek bij de man.